ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ



 



Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
 
Πολίτευμα και Πανελλήνιοι Αγώνες

Ποιες  γλώσσες και διάλεκτοι χρησιμοποίησαν πολύ το γραπτό λόγο; Το θέμα είναι κι αυτό πολιτικό. Υπάρχουν τρία πολιτεύματα η Δημοκρατία, η Ολιγαρχία και η Μοναρχία. Η Μοναρχία πραγματοποιείται με τις εντολές του ενός, του μονάρχη. Η Ολιγαρχία εκφράζεται με τη διατύπωση της θέλησης και την ικανοποίηση των συμφερόντων των λίγων· δε χρειάζεται κι αυτή πολύ το γραπτό λόγο. Η αρχαία ελληνική Ολιγαρχία ουσιαστικά ήταν Συρρικνωμένη Δημοκρατία, «Ισόνομη Ολιγαρχία» ονομάζει ο Θουκυδίδης τη Σπάρτη.

Αντίθετα η Δημοκρατία στηρίζεται στη βούληση των πολλών και γι’ αυτό τα μόνα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της, για να κερδίσει τη βούληση των πολλών είναι η πειθώ και η δημοσιότητα. Η πειθώ υλοποιείται με την ανάπτυξη της Ρητορικής και η δημοσιότητα υλοποιείται με την καταγραφή των νόμων, των κοινών αποφάσεων, των ψηφισμάτων και ανάρτησή τους σε κοινή θέα. Η πειθώ, η Ρητορική, και η δημοσιότητα έχουν ανάγκη και οι δύο από ένα εύκολο τρόπο γραφής. Έτσι ο μόνος πολιτισμός που ανακάλυψε πως η γλώσσα εκφέρεται με σύμφωνα και φωνήεντα και εφεύρε και εύκολο τρόπο καταγραφής της γλώσσας του είναι ο πολιτισμός που έζησε με δημοκρατικό πολίτευμα.

 Αν γίνει σύγκριση των αρχαίων ελληνικών αλφαβητικών πόλεων με τους καταλόγους των ολυμπιονικών, θα παρατηρήσουμε πως δεν υπάρχουν ολυμπιονίκες που να ανήκαν σε περιοχές χωρίς αλφάβητο. Αυτό σημαίνει πως οι πόλεις που δεν είχαν τις βασικές ισοκρατικές αρχές δε θεωρούνταν ελληνικές και δεν τους επιτρεπόταν να συμμετέχουν στους τέσσερις Πανελλήνιους Αγώνες, τα Ολύμπια, τα Νέμεια, τα Πύθια, τα Ίσθμια. Είναι σαφές πως το ισοκρατικό πολίτευμα ήταν η υποδομή καθώς και το επιστέγασμα της ελληνικότητας. Τόση σημασία έδιναν οι Αρχαίοι Έλληνες στο ισοκρατικό-δημοκρατικό πολίτευμα.

Υπήρξε μία εξαίρεση. Επιτράπηκε στον Αλέξανδρο τον Α΄ το Μακεδόνα να συμμετάσχει στους μετά τα Μηδικά Ολυμπιακούς Αγώνες, επειδή, αν και είχε δώσει «γην και ύδωρ», σημεία υποταγής στον Πέρση, ερχόταν στους μη υποταγμένους Έλληνες με σαφή κίνδυνο της ζωής του και τους έδινε πληροφορίες σχετικά με τους  Πέρσες. Έτσι του επέτρεψαν μια και μόνο φορά  να πάρει μέρος στα Ολύμπια, αλλά όχι σα Μακεδόνας αλλά σαν Αργείτης, επειδή κατά την παράδοση ο βασιλικός οίκος της Μακεδονίας καταγόταν από τον Ηρακλή, που καταγόταν από το Άργος. Υπήρχε άλλη μία εξαίρεση στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στις αρματοδρομίες ήταν δεκτό να συμμετάσχουν και βασιλιάδες και τύραννοι και γυναίκες, όχι όμως αυτοπρόσωπα. Το άρμα το σταλμένο από εκείνους ή εκείνες στους Αγώνες το οδηγούσε κάποιος άλλος Έλληνας από τον ισοκρατικό Ελληνικό Χώρο. Ο νικητής ηνίοχος κέρδιζε μια ταινία μάλλινη και ο κτήτορας του άρματος έπαιρνε τον κότινο. Έτσι πρώτος Μακεδόνας βασιλιάς, που πήρε μέρος το 408 πριν τη χρονολογία μας στα Ολύμπια, ήταν ο Αρχέλαος, στου οποίου την αυλή είχε καταλήξει ο Ευριπίδης, φεύγοντας από την Αθήνα, και η συμμετοχή αυτή του Μακεδόνα δε φαίνεται να είναι άσχετη με την παρουσία του Αθηναίου στην αυλή του. Όλοι αυτοί οι μονάρχες και οι γυναίκες, που έμμεσα γίνονταν ολυμπιονίκες, πλήρωναν αδρά τη συμμετοχή τους. Έτσι έζησαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

A. KONTOΣ

φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός, κοινωνιολόγος

 

 

 

 

 

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή