ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ






Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
                Η παιδεία στην Πόλη Κράτος
 

  

Η παιδεία κάθε μορφής και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη παρέχονται δωρεάν στους πολίτες και τους φιλοξενούμενούς τους.

          Η παιδεία αρχίζει από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, όπου τα παιδιά παραμένουν τέσσερις μόνο ώρες (9-13) και ακούνε τρεις γλώσσες. Τις δύο πρώτες ώρες ακούνε ελληνικά και βρίσκονται σε περιβάλλον με χρώματα ελληνικά, τις άλλες δύο ώρες βρίσκονται σε περιβάλλοντα ανάλογα με τις γλώσσες που θα διδαχθούν στα σχολικά χρόνια. Δεύτερη γλώσσα είναι μία από τις πέντε διεθνείς του Ο.Η.Ε. (αγγλική, γαλλική, ισπανική, κινέζικη, ρωσική). Τρίτη γλώσσα θα είναι εκείνη της πλησιέστερης γειτονικής χώρας. Όλες οι ξένες γλώσσες διδάσκονται και εκμαθαίνονται αργότερα στο σχολείο με γραφή αλφαβητική και με βάση το ιωνικό ενισχυμένο από το χαλκιδικό αλφάβητο, αν ο λαός που τη μιλάει δε χρησιμοποιεί αλφαβητική γραφή· αν ήδη χρησιμοποιείται αλφαβητική γραφή, θα υιοθετείται αυτή από την πόλη.

          Το σχολείο αρχίζει με συμπληρωμένα τα εφτά χρόνια. Τα μαθήματα που διδάσκονται από τα 7-18 είναι: α΄) η σύγχρονη ελληνική γλώσσα και οι παλιότερες καταστάσεις της, β΄) η φυσική φιλοσοφία (στοιχεία μαθηματικών, φυσικής και χημείας), γ΄) μουσική, δ΄) ιστορία, ε΄) δύο ξένες, όπως διευκρινίστηκε, γλώσσες, στ΄) (καλλι)τεχνικά, ζ΄) γυμναστική.

          Το σύνολο των ωρών στα πέντε πρώτα μαθήματα δεν περνάει τις 15 ώρες την εβδομάδα. Από αυτές τέσσερις είναι για τα ελληνικά. Τα τεχνικά είναι κυρίως μαστορέματα, αγροκαλλιέργειες ή ενάλια απασχόληση, για την απόκτηση χειρονακτικής δεξιότητας, και είναι τρεις ώρες τουλάχιστο την εβδομάδα και, ανάλογα με τη φύση του τεχνικού έργου και την ηλικία των μαθητών, το μάθημα μπορεί να γίνεται και στους αντίστοιχους τόπους παραγωγικής εργασίας, χωράφια, εργοστασιακούς ή παραθαλάσσιους χώρους ειδικά διαμορφωμένους για τους νεαρούς/ές μαθητές/τριες. Μία ώρα είναι για τα καλλιτεχνικά.

          Η γυμναστική είναι γενικά αθλητισμός.

          Από τα 15 κλεισμένα μέχρι τα 18 τους χρόνια οι ώρες της γυμναστικής αντικατασταίνονται από τη συμμετοχή στην αστυνόμευση της πόλης, στην οποία συμμετέχουν οι μαθητές/τριες του λυκείου σε 24ωρη βάση, κατά βάρδιες, με την καθοδήγηση μεγαλύτερων.

          Γίνεται προσπάθεια να εξατομικευτεί η παιδεία και να προσαρμόζεται στις ιδιαίτερες κλίσεις και ικανότητες κάθε παιδιού και στον τόπο που είναι κτισμένη η πόλη. Έτσι ο κάθε μαθητής/τρια προχωράει στη γνώση κάθε ύλης με βάση το δικό του/της ρυθμό σε κάθε μάθημα. Δεν υπάρχουν τάξεις, όπως σήμερα, ούτε επανάληψη της τάξης και μετεξεταστέοι ή απορριμμένοι. Δεν υπάρχουν αποτυχημένοι μαθητές/τριες. Έτσι κι αλλιώς τα πολιτικά καθήκοντα και δικαιώματα, για τα οποία ενδιαφέρεται κυρίως η παιδεία, καθορίζονται από την ηλικία και η αναγκαία γνώση αποκτιέται πάνω στην πράξη. Κι έπειτα η Δημοκρατία και ο πολιτισμός δε στηρίχτηκαν ποτέ στην εξεύρεση ή τη δημιουργία εξαίρετων πνευμάτων αλλά στην ανύψωση του μέσου όρου. Τα εξαίρετα πνεύματα υπήρξαν εκεί που ο μέσος όρος ήταν υψηλός. Αυτό είναι το δίδαγμα της ελληνικής παιδευτικής διαδικασίας. Όπως τα πλοία, για να διαβούν τη διώρυγα του Παναμά, ανεβαίνουν πάνω στα βουνά, επειδή ανεβαίνει και η στάθμη του νερού στις υποδιώρυγες, έτσι και τα μεγάλα πνεύματα αναδείχνονται μόνο, όταν έχει ανεβεί το γενικό πνευματικό επίπεδο.

 

Η τριτοβάθμια παιδεία αρχίζει μετά τη στρατιωτική και κοινωνική θητεία, στα είκοσι ένα και είναι και αυτή υποχρεωτική μέχρι τα είκοσι πέντε. Κάθε νεαρός/ή πολίτης/ισσα συνεχίζει τις σπουδές του στον επιλεγμένο του κλάδο. Σε περίπτωση που υπάρχει υπερβολική επιλογή για κάποιο κλάδο και ελλιπής για άλλον, τα πράγματα διευθετούνται με κλήρωση. Είναι δυνατές οι αμοιβαίες ανταλλαγές επιλογών. Ισχύει βέβαια πάντα η ισόβια παιδεία.

          Η τριτοβάθμια αρχίζει με πράξη περισσότερο και λιγότερο με θεωρία από τα χαμηλά στάδια. Για παράδειγμα: Οι εκπαιδευτικοί αρχίζουν από νηπιαγωγοί και στην πράξη και στη θεωρία ταυτόχρονα, με υπόδειξη και διδασκαλία παλιότερων, και κάθε τρία χρόνια ανεβαίνουν βαθμίδα. Ο μελλοντικός εκπαιδευτικός, αφού εργασθεί κατά το 21ο έτος της ηλικίας του σε βρεφονηπιακό σταθμό αρχίζει σπουδές για νηπιαγωγός. Από τα 22 (αρχή) μέχρι τα 24 (τέλος) σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με την προσχολική βαθμίδα: αρχή 4ου έτους-τέλος 6ου. 25-27 σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με την πρωτοβάθμια α (7-9 χρόνων). 28-30 σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με την πρωτοβάθμια β (10-12 χρόνων). 31-33 σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με τη δευτεροβάθμια α (13-15 χρόνων). 34-36 σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με τη δευτεροβάθμια β (16-18 χρόνων). 37-39 σπουδάζει κι ασχολείται διδακτικά με τους σπουδαστές νηπιαγωγούς (21 χρόνων) ή τους θητεύοντες/ουσες (18-20 χρόνων), αν είναι στρατιωτικός. 40-42 κάνει έρευνα κι ασχολείται διδακτικά με τους φοιτητές (22-24 χρόνων). 43-45 συνεχίζει την έρευνα κι ασχολείται διδακτικά με τους φοιτητές (25-27 χρόνων). 44-46 συνεχίζει την έρευνα κι ασχολείται διδακτικά με τους φοιτητές (28-30 χρόνων). 47-49 συνεχίζει την έρευνα κι ασχολείται διδακτικά με τους φοιτητές (31-33 χρόνων).

          Δεν είναι υποχρεωτικές όλες οι βαθμίδες. Μετά τα είκοσι πέντε, μπορεί κανείς, αν δε θέλει να συνεχίσει, να παραμείνει στη βαθμίδα που κάθε φορά βρίσκεται ή να προχωρήσει. Μπορεί ακόμα να επανέλθει να διδάξει σε πρότερη βαθμίδα. Φυσικά, αν το επιτρέπουν οι ανάγκες της πόλης. Ποτέ όμως δεν παρεμποδίζεται η παιδευτική διαδικασία και βελτίωση.

  

 

A. KONTOΣ

φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός, κοινωνιολόγος

 

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή