ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ






Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
 

       Η Οικονομία στην  Πόλη Κράτος

 

 

 Ένα οικοδομικό τετράγωνο έχει επιφάνεια 80μ ×80μ= 6400 τετρ.μ. Σ' αυτόν θα βρίσκονται, 8 κατοικίες δηλαδή 32 άτομα κατά κανόνα. Οι πολίτες θα μπορούν να τον αξιοποιούν συλλογικά, αν θέλουν, ή και οικογενειακά. Η πόλη βέβαια θα ευνοεί τη συλλογική καλλιέργεια, γιατί και πιο οικονομική και πιο αποτελεσματική θα είναι. Κι έπειτα αναπτύσσει το πνεύμα της φιλίας και της συνεργασίας που είναι απαραίτητα για να ζήσει η πόλη. Και είναι βέβαια σωστό πως οκτώ οικογένειες θα μπορούν να αξιοποιούν το χώρο καλύτερα.

 Η γύρω από την πόλη περιοχή. Η γύρω από την πόλη περιοχή χωρίζεται σε τρεις ζώνες: την πλησιόχωρη γεωργική, την απομακρυσμένη γεωργική και τη βιομηχανική. Υπάρχει βέβαια διαφοροποίηση ανάλογα με την περιοχή και ιδιαίτερα στην παραθαλάσσια και νησιώτικη Ελλάδα, όπου η θάλασσα παίζει μεγάλο, πολλαπλό και ποικίλο ρόλο.

          Για κάθε μέλος της οικογένειας η πολιτεία διαθέτει ανάλογη γαιοκτησία για αγροτική εκμετάλλευση στην πλησιόχωρη και στην απομακρυσμένη ζώνη της πόλης. Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να του διατεθεί και να αγοράσει από την πόλη κατοικία και αγρόκτημα στην πλησιόχωρη και στην απομακρυσμένη περιοχή ανάλογα με τα μέλη της οικογένειάς του. Οι δύο αυτές περιοχές χωρίζονται σε αγροτεμάχια και διανέμονται με κλήρο στους πολίτες και τα παιδιά τους. Σε κάθε πολίτη και σε κάθε παιδί του ανήκει ένα αγροτεμάχιο από την πλησιόχωρη κι ένα από την απομακρυσμένη.

          Στην αγροτική ζώνη μόνο οι πολίτες έχουν δικαίωμα ιδιοκτησίας. Τα αγροτεμάχια κληροδοτούνται μόνο στα τέκνα των πολιτών` διαφορετικά επανέρχονται στην πόλη με τη φυσική ή κοινωνικο-πολιτική αποχώρηση του ιδιοκτήτη.

          Στη βιομηχανική ζώνη έχουν δικαίωμα να ιδρύσουν βιοτεχνία/μηχανία και μη πολίτες. Η γη όμως πάντα ανήκει στην πόλη. Τα κτίσματα της βιομηχανικής ζώνης που ανήκουν σε μη πολίτες μπορούν να κληροδοτηθούν στα τέκνα των ιδρυτών των βιοτεχνιών/μηχανιών με τον όρο ότι θα τα αξιοποιούν· διαφορετικά περιέρχονται στην πόλη. Οι βιοτεχνίες/μηχανίες που ανήκουν σε πολίτες κληροδοτούνται στα τέκνα τους αρκεί να αξιοποιούνται` διαφορετικά περιέρχονται στην πόλη. Φυσικά ο τρόπος και ο τόπος εγκατάστασης των βιοτεχνιών/μηχανιών, όπως και κάθε τι που αφορά την πόλη ρυθμίζεται από την Εκκλησία του Δήμου. Εδώ μόνο κάποιες προτάσεις παραθέτονται.

          Αν ο επίδοξος πολίτης δεν έχει την οικονομική ευρωστία να αποκτήσει το ακίνητό του, τού παρέχονται ευκολίες πληρωμής και εξόφλησης.

 Η παραγωγή. Ό,τι παράγεται στην περιοχή της πόλης πρώτα χρησιμοποιείται για τις ανάγκες όλων των κατοίκων της γενικά, μόνιμων και μη μόνιμων, και εξάγεται ό,τι περισσέψει. Φυσικά ευνοείται και υποστηρίζεται η εμπορευματική παραγωγή αλλά προέχει η ευζωία των κατοίκων.

 Χειρωνακτική και πνευματική εργασία. Στην αυτόνομη πόλη δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στη χειρωνακτική και την πνευματική εργασία. Όλοι και όλες εθίζονται και στις δύο. Ο χώρος και μέσα και έξω από την πόλη καλλιεργείται. Υπάρχουν εργοστάσια ούτε πολύ μακριά αλλά ούτε και πολύ κοντά στην πόλη, στα οποία θα εργάζονται εναλλακτικά πολλοί και από πολλές πόλεις. Στις υπηρεσίες της πόλης εναλλάσσονται όλοι οι πολίτες/ισσες. Να θυμίσουμε πως στην αρχαία Αθήνα με 30.000 πολίτες οι 20.000 τρέφονταν από το δημόσιο ταμείο, παρέχοντας υπηρεσίες στην πόλη, κατά εισήγηση του Αριστείδη του Δίκαιου (Αριστοτέλης Αθην. Πολιτ. 24). Να επισημάνουμε πως, ενώ η εργασία, η απασχόληση και η διατροφή αυτών των 20.000 πολιτών και των οικογενειών τους ήταν εξασφαλισμένες, η θέση τους δεν ήταν μόνιμη, γιατί οι πολίτες εναλλάσσονταν στις διάφορες θέσεις με κλήρωση στο τέλος κάθε χρονιάς, κατά τα δημοκρατικά θέσμια των Αθηναίων. Κανείς δεν έμενε σε κάποια υπηρεσία πάνω από ένα χρόνο και ποτέ στη ζωή του δε θα επανερχόταν στην ίδια υπηρεσία, αλλά και ποτέ δεν έμενε χωρίς δουλειά ή οικονομικό βοήθημα σε περίπτωση ανικανότητας για εργασία. Έτσι δεν υπήρξε ποτέ ο κίνδυνος να δημιουργηθεί κάποια γραφειοκρατική μερίδα του πληθυσμού, αλλά και δεν υπήρχε πρόβλημα ανεργίας. Και τελικά στη δημοκρατική Αθήνα, ενώ υπήρχαν τα καλά της υπηρεσίας στο δημόσιο, δεν υπήρχαν τα δεινά.

Στη μικρή πόλη λοιπόν όλα ρυθμίζονται πιο εύκολα και ελέγχονται πιο αποτελεσματικά. Στη μικρή πόλη πετυχαίνεται σε μεγάλο βαθμό η αυτάρκεια, που είναι ο θεμέλιος λίθος της δημοκρατικής οικονομικής θεωρίας, και ο άνθρωπος χρησιμοποιεί απλώς την τεχνολογία, χωρίς να γίνεται δούλος της. Η μικρή πόλη προστατεύεται πιο εύκολα από πλημμύρες, ανομβρία και άλλες καταστροφές. Δεν υπάρχει πείνα ή ανεργία και τόσο η ασφάλεια όσο και η ασφάλιση εξασφαλίζονται ευχερέστερα σ' αυτή. Στη μικρή πόλη εξανεμίζεται κάθε αντικοινωνική διάθεση και φυσικά ελέγχεται πιο εύκολα κάθε αντικοινωνική συμπεριφορά και απόπειρα. Στη μικρή πόλη, εάν διοικείται σύμφωνα με τα αθηναϊκά θέσμια, κανένα είδος τρομοκρατίας δεν είναι δυνατό να αναφυεί.

          Η διατροφή όλων των ανθρώπων, σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υφηλίου, ανεξάρτητα από το πολίτευμα, βασίζεται κυρίως στην καλλιέργεια της γης του κάθε τόπου, είτε άμεσα είτε έμμεσα· είτε τρώμε ψωμί, χόρτα, λαχανικά ζαρζαβατικά, καρπούς φρέσκους ή ξερούς κ.ά. είτε τρώμε κοτόπουλα, μοσχαράκια, πρόβατα, γίδια κ.λπ., όλα προέρχονται, σε τελευταία ανάλυση, από τη γη. Ο πρωτογενής τομέας ποτέ δε χάνει την αξία του και δε μειώνεται καθόλου η συνεισφορά του στη διατροφή μας, όσο κι αν πολλά προϊόντα του τυχαίνει να τα επεξεργάζεται ο δευτερογενής τομέας. Όμως στις μικρές κλίμακες ενδημούν οι πολυκαλλιέργειες και η παραγωγή είναι πιο κοντά στη φύση και τη σέβεται, αν όχι απόλυτα, πάντως περισσότερο. Και έχουμε πια αρχίσει να καταλαβαίνουμε πόσο βλαβερό για μας τους ίδιους είναι το να μη σεβόμαστε τη φύση. Κι ακόμα στη μικρή πόλη η λίπανση του εδάφους μπορεί να επιτευχθεί πιο εύκολα με φυσική λίπανση, έτσι ώστε να καταργηθούν τα τεχνητά λιπάσματα που συχνά -αν όχι πάντα- είναι καρκινογόνα. Κι έπειτα η ενασχόληση με ατομικά κηπάρια θα λύσει σε μεγάλο βαθμό και το πρόβλημα και της απασχόλησης αλλά και της ασφάλισης και της διατροφής.

 

A. KONTOΣ

φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός, κοινωνιολόγος.

 

 

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή