ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ






Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος

                 Μητριαρχία

 

     Στην Κοσμογονία του Ησίοδου, αρκετές φορές, η Γαία  γεννάει μόνη της χωρίς τη συμμετοχή άνδρα. Ο Ησίοδος έδωσε στη Γαία αυτή την ιδιότητα, στηριζόμενος στην παράδοση και πιθανόν στην αναγεννητική παραγωγικότητα της γης. Η παράδοση σχετίζεται άμεσα με μια λεπτομέρεια, που αφορά όλες τις πρωτόγονες κοινωνίες της γης. Κι αυτή η λεπτομέρεια δημιουργεί ένα ερώτημα. Υπήρξε ποτέ περίοδος πού τόσο η γυναίκα, όσο και ο άνδρας, δεν γνώριζαν τον αναπαραγωγικό ρόλο του άνδρα στην τεκνοποίηση;

           Εμείς λέμε ναι. Και μάλιστα η άγνοια αυτή, κάλυψε πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Η άποψη μας αυτή στηρίζεται τόσο στην αναφορά περί «Λυκίων» του Ηρόδοτου (βιβλίο 1, σελ. 173,) και πολλών άλλων που θα αναφέρουμε παρακάτω, όσο και στη μελέτη «Μητριαρχία» (ενός πολύ μεγάλου πνευματικού άνδρα), του Παναγή Λεκατσά.

      Στις αρχέγονες κοινωνίες, η σεξουαλική ελευθερία ήταν απόλυτη. Έστω ότι μια γυναίκα, συνευρίσκετε μ’ έναν άνδρα. Και οι δυο, καθοδηγούνται από ένα ένστικτο που δεν το γνωρίζουν. Η γυναίκα συλλαμβάνει. Μέχρι τα πρώτα έντονα σημάδια της εγκυμοσύνης, αυτή μπορεί να συνευρεθεί, πολλές φορές ακόμα, με τον ίδιο άνδρα ή και με άλλους. Η κοιλιά μεγαλώνει σταδιακά και δεν φαίνεται από την πρώτη στιγμή.

      Τόσο κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, όσο και μετά τον τοκετό, είναι αδύνατον να συνειδητοποιήσει, ότι σ’ αυτόν τον κύκλο δημιουργίας συμμετέχει και ο άνδρας. Πολύ δε περισσότερο, ο αμέτοχος στην εξέλιξη του εμβρύου άνδρας. Την κατάσταση αυτή, την βλέπει τελείως φυσιολογική και από φυσική παρόρμηση, αλλά και από διάφορες εμπειρικές καταστάσεις (από μεγαλύτερες στην ηλικία γυναίκες, την παρατήρηση στα ζώα κλπ).

      Άρα η γυναίκα, είναι η μοναδική συγγενής του παιδιού που γεννιέται. Η ζωτική αυτή δύναμη που έχει μέσα της, να γεννάει αυτοδύναμα, της έδωσε ένα μεγαλείο και μια δύναμη στο κοινωνικό αλλά και στο θρησκευτικό πεδίο. Η κοσμογονική δύναμη της αναπαραγωγής, την φέρνει πιο κοντά στις ζωοποιές δυνάμεις και σε μια κοινωνική υπεροχή. Και όπως δείχνουν όλα τα ευρήματα, (ειδώλια και αγαλματίδια), οι πρώτες θεότητες είναι γυναικείες.

      Ο ρόλος της γυναίκας, στην περίοδο αυτή, είναι καταλυτικός. Είναι η λεγόμενη εποχή της Μητριαρχίας. Μια περίοδος της γυναικείας υπεροχής, όπου η γυναίκα-μητέρα βρίσκεται επικεφαλής σε μικρές κοινωνίες, που τις διέκρινε η αρμονική συμβίωση ανδρών και γυναικών.

      Η πιο σημαντική Ελληνική μελέτη, για την περίοδο αυτή, είναι του Παναγή Λεκατσά και του Ανδρέα Λεντάκη. Ο τελευταίος αντί του όρου Μητριαρχία, χρησιμοποιεί τον όρο μητρικό Γένος. Οι πρώτοι που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με την περίοδο της γυναικείας υπεροχής, ήταν ο Μάρξ και ο Έγκελς. Λίγο αργότερα και εντελώς ανεξάρτητα, διετύπωσαν τις ίδιες σχεδόν απόψεις ο Μακ Λένναν και ο μεγάλος Αμερικανός Εθνογράφος, Αρχαιολόγος και Ιστορικός, Λουΐς  Μόργκαν.

      Τα ελάχιστα ευρήματα της εποχής εκείνης, μας δίνουν μηδαμινά στοιχεία για κάποιο θετικό συμπέρασμα. Ουσιαστικά δε γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα.  Και μόνο σκέψεις και απόψεις, μπορούν να χαρακτηρίσουν την υποτιθέμενη εκείνη περίοδο. Ή, όπως ο Μόργκαν αναφέρει: Στη συγκεκριμένη έρευνα και παρατήρηση, δεν υπάρχει καμιά οριστικοποίηση συμπερασμάτων.

     Και εφ’ όσον δεν μπορούμε να αποφανθούμε (έστω και ενδεικτικά) για το σύνολο, πως θα υπεισέλθουμε στις λεπτομέρειες;  Και μάλιστα σε μια χαρακτηριστική που μας ενδιαφέρει άμεσα. Η διάρκεια της περιόδου της γυναικείας υπεροχής, ή για πολλούς Μητριαρχίας, είναι απροσδιόριστη. Πάντως κράτησε πολύ. Βαθμιαία όμως, άρχισε να υποχωρεί μέχρι να εξαφανιστεί, παραχωρώντας τη θέση της στην Πατριαρχία.

                           

     Οι λόγοι αυτής της αλλαγής, μπορούν να εξαχθούν μόνον από υποθέσεις. Για μας, ένα από τα βασικότερα αίτια, είναι η συνειδητοποίηση από τον άνδρα, ότι χωρίς αυτόν είναι αδύνατος η σύλληψη και οπωσδήποτε η τεκνοποίηση. Τα αίτια αυτής της ανακάλυψης είναι πολλά, εξάγονται δε μόνο με εικασίες. Ακόμη και η παρατήρηση στα οικόσιτα ζώα, ότι η έλλειψη αρσενικού δεν επιφέρει αναπαραγωγή, αποτελεί μία σοβαρή ένδειξη. Η επίγνωση από τον άνδρα της συμμετοχής του στην αναπαραγωγή, απομυθοποιεί την αυτοδυναμία της γυναίκας -ως προς τη σύλληψη- με συνέπεια την αμφισβήτηση της γυναικείας υπεροχής.

        Η Πατριαρχική εξουσία, καταργεί παντελώς τις ισότιμες σχέσεις των δύο φύλων που αποτελούσαν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της Μητριαρχίας. Και ο άνδρας, εκμεταλλευόμενος την σωματική του υπεροχή, κυριολεκτικά εξουσιάζει και επιβάλλει αυθαίρετα την κυριαρχία του στη γυναίκα, σε όλα ανεξαιρέτως τα επίπεδα της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής και θρησκευτικής ζωής. 

     Σ’ ένα κράτος του Ασσάμ (στην Ινδία), μια γυναίκα είναι η κεφαλή της πολιτείας που συνδυάζει στο πρόσωπό της τις ιερατικές και βασιλικές λειτουργίες. Τα κινέζικα χρονικά, (προ και μετά Χριστό), παραδίδουν περιγραφές του παλιού «Βασιλείου των Γυναικών», που διήρκεσε πάνω από χίλια χρόνια, τόσο στο βόρειο Θιβέτ, όσο και σε πολλές περιοχές της νότιας Κίνας.

 

     Στη νότια Κίνα στο Σου-Μου, μια φυλή των Μαντσού που αριθμούσε κάπου τριάμισι εκατομμύρια λαό, είχε κυβερνήτη μια γυναίκα-βασίλισσα, το ίδιο και η φυλή Νούε-Κούν. Η βασίλισσα, είχε κοντά της μερικές εκατοντάδες γυναίκες και κάθε πέντε μέρες είχε μ’ αυτές κυβερνητικό συμβούλιο. Τις αποφάσεις τις λάβαιναν οι άνδρες, από τα βάθη του παλατιού, κι αλλοίμονό τους αν δεν τις εκτελούσαν. Φυσικά το αξίωμα είναι κληρονομικό και η μεταβίβασή του περιορίζεται μόνο στους θηλυκούς απογόνους. Η μυθολογία μας παρέδωσε, την Σεμίραμις, την Διδώ, τη Λυδία Ομφάλη και άλλες.

Ο Ηρόδοτος, αναφέρει την Τόμυρι, βασίλισσα των Μασσαγετών που νικά τον μεγάλο Κύρο και τον τιμωρεί με τη σκληρότητα που ξέρουν να τιμωρούν οι γυναίκες.

Φυσικά την Μητριαρχία, δεν μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε -απόλυτα- σαν ένα πολίτευμα του κυνηγητικού Σταδίου, που είναι η αρχαιότερη οργάνωση της Φυλετικής Κοινωνίας. Σίγουρα όμως, είναι η πρώτη κοινωνική και διοικητική οργάνωση. Και αυτή βασίζεται -αποκλειστικά- στο μητρικό Γένος…


 

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή