ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ



 



Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
 
Ο όρος «ισοκρατία» και οι πολιτειακές αρχές.

Να διευκρινίσω πως μεταχειρίστηκα τον όρο «ισοκρατία», που υπάρχει ήδη στον Ηρόδοτο, αντί για τον όρο «δημοκρατία», για να συμπεριλάβω όλες τις πόλεις από Σπάρτη μέχρι Αθήνα, μια και κατ’ ουσία μετέρχονταν τις βασικές ισοκρατικές αρχές. Κι αυτές ήταν: 1) Το ανώτατο πολιτειακό όργανο ήταν η Εκκλησία του Δήμου. Στη Σπάρτη ονομαζόταν Απέλλα και αλλού Αλία. 2) Οι άρχοντες ήσαν ενιαύσιοι και μη επαναλήψιμοι. 3) Κανείς δεν είχε πάνω σε κανένα δικαίωμα ζωής και θανάτου, εκτός από την πόλη με τα τακτικά της δικαστήρια. 4) Οι πολίτες ήταν πάντα πολίτες κι όταν ακόμα στρατεύονταν ή γίνονταν ιερείς. Γι’ αυτό δεν υπήρχαν στρατοδικεία, ιεροδικεία και έκτακτα δικαστήρια. 5) Δεν υπήρχε ο θεσμός της Συνταγματικής Δικτατορίας ή Κατάστασης Ανάγκης η Κατάστασης Πολιορκίας, που στο σημερινό ελληνικό Σύνταγμα θεσπίζεται με το άρθρο 48. Ο θεσμός της Κατάστασης Ανάγκης είναι ρωμαϊκής καταγωγής. Στο Ρωμαϊκό Δίκαιο υπήρχε η ρήση: salus populi suprema lex esto [η σωτηρία του λαού ας είναι ο υπέρτατος νόμος] και με βάση αυτή κηρυσσόταν η δικτατορία, θεσμός άγνωστος για το Αττικό και γενικά τα Ελληνικά Δίκαια.

Από την Ισοκρατία προερχόταν η Δημοκρατία της Αθήνας και η Ισόνομη Ολιγαρχία της Σπάρτης. Στην Αθήνα υπήρχε επί πλέον α) η τριττή διάκριση των μορίων της πολιτείας [Νομοθετικό, Δικανικό και Διοικητικό-Εκτελεστικό ή Αρχικό] και β) η κλήρωση. Στη Σπάρτη α) δεν υπήρχε η τριττή διάκριση  και β) υπήρχε η εκλογή. Βέβαια ο Πλάτωνας στους Νόμους του θεωρεί πως ο τρόπος ανάδειξης των Εφόρων και των Γερουσιαστών στη Σπάρτη (έβγαιναν με βοή) είναι παραπλήσιος με την αθηναϊκή κλήρωση. Ο Αριστοτέλης θεωρεί τον τρόπο αυτό παιδαριώδη.

απόσπασμα εκ του 'Δημοκρατία ένα αγνωστο πολίτευμα

A. KONTOΣ

φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός, κοινωνιολόγος

 

 

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή