ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ






Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
                     Οι εκλογές δεν είναι λύση
 

 

H Magna Carta πρώτα πέρασε σε νόμο το 1225. Η έκδοση του 1297, με το μακρύ τίτλο (αρχικά στα λατινικά) «Η Μεγάλη Χάρτα των Ελευθεριών της Αγγλίας, καθώς και των Ελευθεριών του Δάσους», εξακολουθεί να παραμένει υψίστης δικανικής σημασίας γιά την Αγγλία και την Ουαλία. Το 1651, ο Thomas Hobbes του Malmesbury (5 April 1588 – 4 December 1679) έγραψε το βιβλίο του ‘Leviathan’. Με βάση πάντα την μοναρχία, το βιβλίο τούτο καθιέρωσε την πολιτική φιλοσοφία γιά τις περισσότερες χώρες της Δύσης, από την σκοπιά της κοινωνικής θεωρίας σύμβασης ή του κοινωνικού συμβολαίου. Παρά τις αμφιβολίες του, ο Jean-Jacques Rousseau (28 June 1712 – 2 July 1778) δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ακολουθεί πιστά την γραμμή σκέψης του Thomas Hobbes. Λίγα ίσως έργα έχουν επηρεάσει τόσο πολύ την πολιτική σκέψη όσο το κοινωνικό συμβόλαιο του Ρουσσώ, που έγινε το ευαγγέλιο της γαλλικής επανάστασης, καθώς η Γαλλία βγήκε από την καθαρή φεουδαρχία. Αυτά που λαλεί λοιπόν ο βραδυφλεγής Σαμαράς περί κοινωνικού συμβολαίου, δεν είναι τίποτε άλλο από την μοναρχική ή έστω μετα-φεουδαρχική γραμμή σκέψης της Magna Carta. Ως ένας νέος Jean-Jacques Rousseau δηλαδή, αλλά και ως ένα τυφλά πιστό παιδί της δεσποτικής κομματοκρατίας, έτσι και ο Σαμαράς δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ακολουθεί τυφλά την γραμμή σκέψης της Magna Carta και του Thomas Hobbes.  Αυτό είναι ένα σενάριο.

Είναι το σενάριο ‘Α: κρυφό καπέλο’. Βλέποντας δηλαδή τις επιλογές της να μειώνονται, η δεσποτική κομματοκρατία στην Ελλάδα και στον ελληνικό κόσμο της διασποράς παίζει τα ρέστα της, με τον πρόεδρο της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά.

 Ένα δεύτερο σενάριο ή σενάριο ‘Β: κρίση επανελλήνισης’, θέλει τον πρόεδρο της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά πολύ μπροστά από την εποχή του και, ως εκ’ τούτου, πρέπει να τον πιστέψουμε ίσως όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες. Μέσα σε μία προσωπική κρίση επανελλήνισης, ο Σαμαράς θέλει να γράψει ιστορία το 2011, ακολουθώντας την γραμμή σκέψης του Σόλωνα (594 π.Χ.), του Κλεισθένη (508-7 π.Χ.) και του Εφιάλτη (462 π.Χ.), που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της αυθεντικής των Αθηναίων δημοκρατίας.

Ουτε ο διαχωρισμος των εξουσιων ειναι αρκετος στην προταση Σαμαρα, που στηριζεται στο κοινωνικο συμβολαιο του Τhomas Ηobbes (leviathan, 1651). Χρειαζεται επισης αλλαγη στον τροπο εκλογης των βουλευτων: με κληρο, οχι με ψηφο. Με το υπαρχον πολιτικο συστημα, οι εκλογες σημαινουν αλλαγη προσωπων ή κομματος. Και η απλη αλλαγη προσωπων ή κομματος δεν αλλαζει την υπαρχουσα δομη του πολιτικου συστηματος, που το ιδιο δημιουργησε την κριση.Οι εκλογες δεν ειναι η λυση. Η λυση απαιτει αλλαγη του πολιτικου συστηματος. Χρειαζεται δηλαδη ψηφος για την εκλογη υπουργων και κληρος για την εκλογη βουλευτων. Κληρος απο θεσπισμενους νομικα σε Δημο Ελληνιδες και Ελληνες πολιτες. Χωρις αυτες τις βασικες δομικες αλλαγες στο συνταγμα της χωρας, η κριση δεν εχει τελος. Καθε τι αλλο ειναι χαμενος χρονος για την ζωη μας, την κοινωνια μας, την πατριδα μας και το εθνος μας.

 

ΝικόλαοΚ.Γεωργαντζάς 
Καθηγητής   ΣυστημικήςΔυναμικής              
Πανεπιστήμιο Fordham, Νέα Υόρκη

http://tonoikaipnevmata.wordpress.com

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή