ΟΤΙ ΑΝ ΑΥΤΩ ΔΟΚΕΙ
ΑΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ



 



Διακύρηξη
Όραμα
Δράσεις
Αρχές
Αξίες
Στόχος
 
Το διαχρονικό μας πρόβλημα

                                                  

Το διαχρονικό πρόβλημα στην Ελλάδα και στον κόσμο είναι πρωτίστως πολιτικό άρα ήθικό, αφού η δημόσια έκφραση της ηθικής μας, δηλαδή του τρόπου που διαχειριζόμαστε τα του οίκου μας συνιστά και τον ορισμό της πολιτικής. Σήμερα ακόμα και μετά τις κοινωνικές επαναστάσεις των δύο τελευταίων αιώνων οι κοινωνίες κυβερνώνται απο ολιγαρχίες που διαφημίζονται σαν δημοκρατίες του ενός ή του άλλου τύπου για να διατηρούν την ανοχή μας. Ολιγαρχίες που ώς τέτοιες έχουν την ηθική που απορρέει απο αυτό το κεκτημένο να δίνουν λογαριασμό μόνο σε λίγες επίλεκτες δράκες ατόμων.

Ο σκοπός καθορίζει τα μέσα πρός επίτευξή του και έτσι όλες οι σκέψεις και τα συναισθήματα των εξουσιαστών που διαμορφώνουν  το σχέδιο δράσης περιορισμού της πολιτικής εξουσίας  σε ένα  μικρό αριθμό ατόμων απορέουν απο αυτην ακριβώς την πεποίθηση: «είμαστε οι εκλεκτοί και δικαιωματικά πρέπει να κυβερνάμε». Αυτή η πεποίθηση καθορίζει  την ηθική των ολιγαρχιών διαχρονικά και ανά τον κόσμο.  Σαν συνέπεια ο τρόπος του πολιτεύεσται είναι τρόπος συνδιαλλαγών, συμφωνιών, παραχωρήσεων, δωροδοκιών, διαπραγματεύσεων, ενίοτε  εκβιασμών ή και εκκαθαρίσεων.

Ποιά είναι η πεποίθηση των κυβερνόμενων που σέρνονται απο μερικές ομάδες εξουσιαστών; Μά η ίδια ακριβώς. «Είναι ειδικοί και μπορούν να μας κυβερνάνε».Η εξουσία απλά γνωρίζει τους όρους που ζητά ο λαός για να κυβερνηθεί, τους όρους που θέτει για να παραχωρήσει την πολιτική εξουσία και μαζί με αυτήν την μοίρα του.

Αφού ο λαός έχει ξεχάσει την δομή και την λειτουργία της δημοκρατίας αφήνεται στους επίδοξους επαγγελματίες της πολιτικής να εφαρμόσουν γιαυτόν την δημοκρατία. Αυτοί απλά περικαλύπτουν την τυρρανία που θα ασκήσουν, με το όνομα και τις εξωτερικές μορφές της δημοκρατίας και ζητούν το πληρεξούσιο μέσα απο τις εκλογές για να  εφαρμόσουν το σχέδιο τους.  Η τυρρανία μια αρνητική έννοια  μεταγγίζεται σε μια θετική λέξη την δημοκρατία ώστε η τυρρανική πρακτική να ασκείται συγκεκαλυμένα. Η απαιδεία και η προπαγάνδα που θα ασκήσουν με τα μέσα που θα αποκτήσουν, συντηρούν την πλάνη των λαών που ενώ  νοιώθουν την κρατική τυραννία  αδυνατούν να εμβαθύνουν ή να δράσουν αφού δεν μπορούν να  συγκρίνουν ή να έχουν ένα οδηγό. Μένουν να υπομένουν.    

Ο ορισμός της τρέλλας είναι να πράττεις τα ίδια πράγματα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Δεν μπορείς να φιλοδοξείς να ανοίξεις δική σου επιχείρηση όταν είσαι υπάλληλος  με ελάχιστη ή μηδενική αποταμίευση ίσως και χρέος. Δεν μπορείς να ονειρεύεσαι μια  ζωή ανέμελη και ανεξάρτητη όταν δημιουργείς οικογένεια με εργασιακή ρουτίνα. Είσαι αυτό που πράττεις, και στο βαθμό που το πράττεις, όμως αυτό που είσαι εξαρτάται απο αυτό που σκέφτεσαι. Δεν μπορείς να εκφράσεις αυτό που δεν είσαι.

Δεν μπορείς να περιμένεις δημοκρατία απο την ολιγαρχία που ελέγχει το κράτος, γιατί απλούστα η ολιγαρχία δεν θα το εκχωρήσει στον δήμο. Η ολιγαρχία ποτέ δεν θα εκχωρήσει τα συμφέροντα της στον λαό. Η ολιγαρχία θα συνεχίζει να παρουσιάζεται σαν δημοκρατία για να κυβερνάει η οικογενειοκρατία των πολιτικών, η κλεπτοκρατία των υπουργών και των υψηλόβαθμων κρατικών λειτουργών, η οικονομική ολιγαρχία των εγχώριων και ξένων επιχειρηματιών με το τραπεζικό σύστημα. Δεν μπορείς να περιμένεις να συνδράμουν την δημοκρατία οι κρατιστές, οι χαμερπείς δούλοι του συστήματος που με προθυμία πουλάνε ή ανταλλάσουν την ψήφο τους με μια μαϊμού σύνταξη, ένα αναπηρικό επίδομα ή ένα διορισμό στο δημόσιο.

Σίγουρα δεν θα ακούσεις για δημοκρατία απο τον θανάσιμο ιδεολογικό εχθρό της την χριστιανική εκκλησία που την αποκαλεί πολίτευμα του διαβόλου. Η βυζαντινή ιδεολογική μέγγενη του ελέω θεού προτύπου της, αιχμαλωτίζοντας την παιδεία απαγορεύει την εκμάθησή της δημοκρατίας στα σχολεία, εξασφαλίζοντας τις νέες εφεδρείες στις  εξουσιαστικές ολιγαρχίες και τους κρατιστές βαστάζους της. Ούτε θα προκύψει η δημοκρατία απο κανένα ολιγαρχικό κόμμα του κοινοβουλίου ότι και αν αυτό ευαγγελίζεται αφού εξ ορισμού οι λίγοι  θα κυβερνούν, στο όνομα των πολλών.

Δημοκρατία θα υπάρξει όταν δεν θα πάς την Κυριακή στην εκκλησία των χριστιανών, στο καφενείο ή σε εκδρομή, αλλά στην εκκλησία του δήμου σου. Για να προκύψει όμως η εκκλησία του δήμου θα πρέπει εσύ να την αναστήσεις και να πράξεις τα δέοντα.  Όταν εσύ θα στρατολογηθείς εθελοντικά σε μια προσωρινή επιτροπή του δήμου δηλώνοντας συμμετοχή, και αφού πληροίς βασικά κριτήρια, ιθαγένειας για να δικαιούσαι να αποφασίζεις τα του τόπου σου, λογικότητος για να έχεις σώας τα φρένας, εντίμου βίου ώστε να διαχειρίζεσαι δημόσια περιουσία,  ηλικίας για να είσαι ώριμος αλλά και ενεργός, σεβασμού στα πάτρια ήθη των δημοκρατών προγόνων, να αποδεχτείς τα αξιώματα, δηλαδή τα δικαιώματα και τις ευθύνες που απορρέουν απο αυτά, για ένα χρόνο και μετά απο κλήρωση, την μόνη διαδικασία διανομής αρχών που χαρακτηρίζει την δημοκρατία.

Μόνο μετά απο αυτήν την οργάνωση με την δημιουργία δημοκρατικών δήμων, την πιστοποίηση των μελών, την κλήρωση αρχών και οργάνων, θα λειτουργήσει η εκκλησία του δήμου κάθε πόλεως και με αιρετά και ανακλητά ενιαύσια όργανα θα συνασπιστεί  άνω Βουλή ή εθνική Βουλή που θα διαχειρίζεται τα εθνικά θέματα και την εξωτερική πολιτική.

Αυτή η αυτοδιαχείριση του λαού αναγκαστικά θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά και παράλληλα με την κυβέρνηση των εξουσιαστών,  θα νομοθετεί δημιουργώντας ψηφίσματα, θα δικάζει δημιουργώντας δίκαιο και θα εκτελεί διασφαλίζοντας τα λαϊκά δικαιώματα.

Εν καιρώ θα διακηρύξει την νομιμότητα που απορρέει απο την ίδια την λαϊκή εξουσία της, θα αρνηθεί τα νομοθετήματα της ολιγαρχίας ώς παράνομα και αφού αποκηρύξει τις εκλογές ώς καταχρηστικές αφού υποστηρίζονται απο μιά σταθερή μειοψηφία του εκλογικού σώματος θα ζητήσει την προσχώρηση του στρατού και της αστυνομίας ώστε ο λαός να αναλάβει πλήρως τον έλεγχο και του υπόλοιπου  κράτους που θα επανασυσταθεί με όρους δημοκρατίας.

Ο δρόμος αυτός μπορεί να είναι μακρύς , αλλά πλήρης δράσης, αυτενέργειας προσωπικής συμβολής και ανθρώπινης αισιοδοξίας και αυτοσεβασμού. Θα είναι γραμμή διαχωρισμού των δημοκρατών απο τους ολιγαρχικούς, των πολιτών απο τους υπηκόους, σύνορο των ελεύθερων απο τους δούλους νίκη του εμείς επί του εγώ. Θα είναι τόπος διάκρισης της ηθικής της εθνικής πολυφωνίας απο τον οικουμενικό μονόλογο, προστασίας των εθνικών παραδόσεων και φυλετικών ιδιατεροτήτων, απο τον ισοπεδωτισμό, αυτονόμηση των ιδιωτικών και δημόσιων περιουσιών στην επικράτεια της δημοκρατίας για την προστασία τους απο την διεθνιστική λεηλασία και αρπαγή. Θα αποτελέσει φάρο ελπίδας της ανθρώπινης λογικής επί των παθών και το φρένο στην οικολογική καταστροφή του πλανήτη μας. Την λύση στο διαχρονικό  πρόβλημα της διαχείρισης των ανθρώπινων κοινωνιών θα φέρεις εσύ.

 

ΚΡΑΤΟΣ ΔΗΜΩΝ

 

 

 

 

   

 

Νόμοι
Ποινές - Δικαιώματα
Κοινωνική - Οικονομική Πολιτική
Σοφιστική Σχολή
Συνδρομές - Εισφορές


Επιστροφή